Meld u aan voor de nieuwsbrief

Meld u aan voor onze nieuwsbrief en maak kans op een iPad Air 2 t.w.v. €499!

Bedankt voor het inschrijven op onze nieuwsbrief!

Ouderschapsplan verplicht bij scheiding

26 Maart 2009Michiel van de Peppel

Scheiden doet lijden. Dat geldt niet in de laatste plaats voor de kinderen. Gaat het nieuwe, sinds 1 maart verplichte ouderschapsplan daar wat aan veranderen?

Ouders met minderjarige kinderen die uit elkaar gaan, moeten sinds 1 maart een ouderschapsplan met elkaar opstellen voordat de rechter de echtscheiding in behandeling neemt. Zo worden vader en moeder gedwongen om persoonlijke frustraties even opzij te zetten in het belang van de kinderen. Maar advocaten hebben gemengde gevoelens bij deze nieuwe wet.

Het ouderschapsplan bestond al een tijdje, maar vanaf 1 maart is het wettelijk verplichte kost voor getrouwde of samenwonende ouders die gezamenlijk het gezag over de kinderen hebben.

Zonder zo’n ouderschapsplan geeft de rechter geen toestemming voor ontbinding van een huwelijk of samenlevingsovereenkomst. Het plan moet voldoen aan een aantal minimumeisen. Zo moeten er regelingen voor omgang, zorg, onderwijs en alimentatie in staan. Ouders hebben elkaars toestemming nodig bij belangrijke beslissingen over de kinderen.

Wat staat er in een ouderschapsplan?

Een ouderschapsplan voor de kinderen van ouders die gaan scheiden, is sinds 1 maart verplicht. Zonder zo’n plan geeft de rechter geen toestemming tot ontbinding van huwelijk of contract. Het plan kan de volgende punten bevatten:

  • Keuze van de school, bijvoorbeeld christelijk of openbaar. En hoe komen ze daar, wie haalt ze en brengt ze, wie draait voor de eventuele kosten op?
  • Lidmaatschap van een sportclub en betaling daarvan.
  • Medische (na)zorg, zeker als er sprake is van een probleem.
  • Wat gebeurt er met de vakanties, niet alleen in de zomermaanden, maar ook met Kerstmis of Pasen.
  • Beheer van financiële zaken, zoals spaarrekeningen. Blijven de ouders een jaarlijkse bijdrage storten?

Ook over de dagelijkse zorg kunnen afspraken worden gemaakt. Het gaat dan eigenlijk over de manier van opvoeden.

,,Indien gewenst kunnen ook aanvullende afspraken worden vastgelegd in het ouderschapsplan,’’ zegt Marjoleine de Boorder van advocatenkantoor De Boorder Schoots. Ze is scheidingsbemiddelaar en voorzitter van de vereniging Collaborative Divorce, een vereniging die pleit voor goed onderling overleg en het inzetten van overlegadvocaten tijdens de scheidingsprocedure. ,,In het ouderschapsplan kunnen afspraken worden gemaakt over woonlocatie, medische zorg of school.’’

Over de gewone dagelijkse beslommeringen moeten ouders zelf kunnen blijven beslissen, benadrukt Marjoleine De Boorder. ,,Hoe laat Jantje bruinbrood te eten krijgt en of hij wel of niet bij Pietje mag spelen, zijn zaken die niet groot genoeg zijn om in een ouderschapsplan op te nemen.’’

Papieren tijger of niet?

Het ouderschapsplan is beslist geen papieren tijger, meent De Boorder. ,,Als ouders met minderjarige kinderen geen goed plan aan de rechter voorleggen, zal hij de scheiding of ontbinding van het samenlevingscontract niet goedkeuren.’’

En als er wel een ouderschapsplan ligt, maar er zijn nog meningsverschillen op onderdelen, kan hij een mediator aanwijzen. Die moet proberen de partijen nader tot elkaar te brengen. Als hij daar niet in slaagt, hakt de rechter alsnog zelf de knoop door.

Maar zo ver zal het volgens De Boorder niet snel meer komen. ,,In de praktijk zie je vaak dat een stukgelopen onderhandeling weer wordt opgepakt als ouders worden gedwongen om met elkaar te praten. Dan gaat de knop ineens om en zitten vader en moeder weer als verstandige mensen om de tafel. Dit wettelijk verplichte zetje in de rug zie ik dan ook als nuttig.’'

Haar collega Ditte Vrolijks van advocatenkantoor Ariens Schoonderbeek Damman is sceptischer. Volgens haar is de wet te vaag om weigerachtige ouders werkelijk te kunnen dwingen tot redelijkheid.

,,In deze wet staat dat als het ouderschapsplan redelijkerwijs niet kan worden overgelegd aan de rechter, de ouders hun afspraken ook op een andere manier mogen maken. Probleem is alleen dat niet duidelijk staat omschreven wat ‘redelijkerwijs’ is en wat die ‘andere manieren’ zijn. Daarover moet de rechter oordelen. En op dit moment is nog niet bekend hoe rechters hiermee zullen omgaan.’’

Vaders en kinderen beter uit

Collega Marjoleine de Boorder vindt de nieuwe wet echter wel degelijk een vooruitgang, vooral omdat de positie van kinderen en vaders verbetert. Zij waren vaak de grootste verliezers bij een echtscheiding. In 2007 had 35 procent van de kinderen na een echtscheiding geen of nauwelijks contact meer met één van de ouders, bijna altijd de vader.

,,De kinderen worden meestal aan de moeder toegewezen,’’ beschrijft De Boorder de praktijk. ,,Als zij niet wenst te onderhandelen, frustreert ze vaak de omgang van de vader met de kinderen. Nu zijn vader en moeder verplicht om samen afspraken te maken en moeten ze zich daar ook aan houden. Het ouderschapsplan heeft de wettelijke status van een contract met bindende voorwaarden. Een afspraak eenzijdig veranderen kan alleen met tussenkomst van de rechter. Die zal bij toetsing een stuk kritischer zijn dan voorheen, en de belangen van beide ouders gelijkwaardig wegen.’’

Onvoldoende mogelijkheden voor dwang

Vrolijks blijft echter minder positief. ,,In de praktijk kan de vader zijn ex nog steeds niet dwingen om het ouderschapsplan na te komen. Als moeder het plan niet nakomt, moet de vader weer naar de rechter stappen. De wet biedt niet meer sanctiemogelijkheden dan voorheen en rechters zijn terughoudend in het uitdelen ervan in zaken waarbij kinderen betrokken zijn. Het komt er op neer dat de moeder die het kind helemaal aan de vader wil onttrekken, hierin ook onder de nieuwe wetgeving zal slagen.’’

Volgens Vrolijks heeft deze wet nog een grotere zwakte. ,,Ouders kunnen ook nu niet door de rechter worden gedwongen tot overleg. Deelname aan een gesprek met een mediator gebeurt nog steeds op basis van vrijwilligheid. Daarom heb ik twijfels of het verplichte ouderschapsplan een succes wordt.’'

Hoewel De Boorder over het algemeen positiever over de nieuwe wet is dan haar collega, kan ze zich in deze kritiek wel vinden.

,,Wat in deze wet ontbreekt, is verplichte begeleiding van een mediator of overlegadvocaten. Een gemis, want deze wet is ook bedoeld voor partners die in een ernstige conflictsituatie zijn beland. Juist dan is begeleiding en sturing een belangrijke voorwaarde voor een succesvol gesprek over de kinderen.’’

elf reacties

Duizenden ongeregistreerde partnerschappen met kind of te verwachten kinderen hebben er niks aan. Kinderen helemaal al niet. Omdat nog steeds moeders toestemming moeten geven tot erkenning kinderen. En als die duizenden gevallen-moeders met of zonder stoornis of kenmerken borderline, in impuls gewoonweg van de partner af willen zonder reden, krijgen ze van rechters nog de kans ook ondanks dat die rechter kan weten dat er str..t aan de knikker is. Patiënten blijven kweken onder kinderen zo. Kopprojekten vollopen. En vaders nog steeds laten barsten. Studie Passyndroom Gardner.

Schande Nederland

Hellevoetsluis

Er zijn zoveel wetten en regels, dat je zou denken dat kinderen niet ontouderd kunnen worden.

Maar helaas het tegenovergestelde is de waarheid.

Daarom zegt de kinderombudsman: Het ouderschapsplan,haalde wij jaren geleden al naar voren.

Maar de politiek maakt er weer een struikelblok van.Want een ouderschapsplan, kan enkel goed functioneren in deze volgorde – Gelijkwaardigheid, verplicht stellen Co-ouderschap dan kun je zorgplan pas echt waarborgen!wettelijk verplicht Co-ouderschap komt pas dan kun je ook het zorgplan waarborgen! Maar wel met een stok achter de deur.

Velp gld

Deskundige zakkenvullers bladiebla, scheiden is kindmishandeling en ook ontvadering (omgang!) is een ongeschreven halsmisdaad. Van gescheiden vaders wordt onmiddelijk acceptatie verwacht, vooral zorgvaders ervaren levensleed ellende moeilijkheden en voortdurende systeemproblemen, worden met zorgmacht unfair in een onevenwichtige status-quo gedwongen, steeds keuzes uit kwaden. De tegennatuurlijke verwachtingen zijn niet te begrijpen, niet te accepteren én, nooit te tolereren. Gescheiden vaders worden gevangen in een onwezenlijke vijandige krankzinnige werkelijkheid. Wrede schending EVRM-8-14-3

Utrecht

Wat als je contact met vader juist probeert te stimuleren door een ouderschapsplan? Ik lees overal dat moeders de boosdoener zijn…hoe pak je een vader aan die zijn afspraken al jarenlang niet nakomt? Ik ben verplicht (en houd me daaraan) om mijn onwillige kind mee te geven…zonder dat iemand ernaar luistert en het psychologische hulp hiervoor krijgt…

Wat niet vermeld wordt over het ouderschapsplan, is dat het geen enkele betekenis en waarde heeft buiten Nederland. In een multiculturele samenleving hebben meerdere stellen er niets aan! Mijn ex is terug naar Engeland verhuisd met ons kind en nu stelt het ouderschapsplan niets voor. Kan nu alleen via de Engelse rechtbank een zaak starten. Geef dus nooit toestemming aan je buitenlandse partner op basis van een ouderschapsplan. Medewerkers van instanties weten dit NIET!!!!

heeft geen enkele zin mijn ex is alleen met zichzelf bezig mijn dochter komt alleen maar kapot thuis en wil daar niet slapen hele drama’s maar ja de wet zegt jammer dan kind
waar zijn in hemelsnaam de rechten vh kind
en wat als de band helemaal niet goed is tussen papa en de kinderen
wat een verschrikkelijk rechtsysteem overal maken ze kinderen en hebben dan nog rechten waneer het ze uit komt ook ongelooflijk
alle instanties gehad met allemaal zelfde conclusie maar rechter doet er niks mee gaat aleen maar om rechten van de vader

Ben zelf in een vechtscheiding verwikkeld, zoontje van 3 jaar, ex woont nog in de woning (ik betaal alles) zelf al 7 mnd bij ouders in huis, zie de kleine 1 maal in de 2 weken, daarvppr was ik altijd de verzorgende vader, voorlopige voorziening, en ja hoor, vrouw doet zielig en krijgt alles, kleine uit zijn element getrokken, 2 dagen bij opa en oma per week, dat is nu ook weg. Ouderschapsplanl leuk en aardig, maar als de wederpartij er geen wil maken, dat kom ik niet ver, ondertussen nieuwe relatie (buitenlands) kan niet verder omdat ik gescheiden moet zijn, leuk zo’n plan om de scheiding te regelen maar daar kom ik ook niet verder mee. Mijn gevoel is dat je 3-0 achterstaat nog voor dat je begint. Zelfs jeugdzorg neemt automatisch stelling in voor de vrouw( ja, want dat is beter voor de zoon, ik zie hem nooit dus allicht is dit nu beter) eind november naar de rechter, ik hou mijn hard vast, zal er nog wel bekaaider afkomen dan ik nu ben

een vader

Je kunt ook scheiden zonder ouderschapsplan. Wij hadden een dramatische scheiding en kwamen nergens uit. De rechter heeft knopen doorgehakt,maar geen ouderschapsplan verplicht gesteld dus.

Hier ook na een vechtscheiding toch kunnen scheiden zonder verplicht ouderschapsplan. Later nog een zitting gehad over omgang en gezag, was maar een kwartiertje, waar zelfs een gezinsvoogd zich maar achter de moeder schaarde. Resultaat: een beschikking van 3 regeltjes, totaal geen ouderschapspaln door de ouders of door de rechter. Deze wet is echt een grote farce. Ouders en kinderen zijn hier ernstig de dupe van. Ook ik heb een ex die niet wil communiceren en dan kom je in deze situatie terecht.

Een of meer reacties staan in de wachtrij om goedgekeurd te worden.

Nieuwsbrief

Volg Geld & Recht op Twitter

Like Geld & recht op Facebook

Meer websites van SPN