Of de schade onder een aansprakelijkheidsverzekering is gedekt waag ik te betwijfelen. In de meeste, zo niet alle AVP’s (Aansprakelijkheidsverzekering voor Particulieren), staat te lezen dat niet gedekt is de aansprakelijkheid voor schade aan zaken die een verzekerde, of iemand namens hem, uit hoofde van een huurovereenkomst onder zich had. Volgens het verhaal hadden de studenten (meervoud) de fiets gehuurd. De zogenaamde opzichtclausule is dan ook op alle studenten van toepassing. Als slechts één der studenten de fiets had gehuurd is de opzichtclausule alleen op hem van toepassing. En als de huurder tevens de bestuurder was doet de aansprakelijkheidsverzekeraar dus niets. Als de huurder niet de bestuurder was ligt het er mijns inziens een beetje aan hoe de AVP-verzekeraar de opzichtclausule wenst uit te leggen. Wanneer hij de clausule zo uitlegt dat de huurder de fiets ook namens de eigen verzekerde huurde dan is er geen polisdekking. Zo niet dan wel maar zal de AVP-verzkeraar de schade afwijzen omdat zijn verzekerde dan niet aansprakelijk is. Net als de passagier in een auto is de passagier immers niet aansprakelijk voor een door de bestuurder veroorzaakte aanrijding.
Een beroep op Algemene voorwaarden lijkt me niet zinnig. Ik kan me niet voorstellen dat daar eventueel iets in zal staan wat gunstig is voor de studenten. Die Algemene Voorwaarden zijn immers vaak gemaakt ten behoeve van de leverancier van een dienst.
Wel heb ik nog wat andere argumenten. Ik heb ooit een stukje jurisprudentie gezien waarbij een autoverhuurder aan de huurder niet had verteld dat de huurauto niet casco (all-risks) was verzekerd terwijl je daar als huurder wel van mag uitgaan vooral als in het huurbedrag ook een stukje ‘afkoop eigen risico’ zit. De auto werd door de huurder vervolgens om een paal heen gevouwen. De schuld van de huurder voor het veroorzaken van de fysieke schade werd daarbij vervolgens door de rechter in kwestie volledig gecompenseerd door de grove schuld van de verhuurder door aan de huurder een onverzekerde auto mee te geven. Als nu de verhuurder van de fiets verzuimd heeft zo’n verzekering af te sluiten maar de fiets wel verhuurt zie ik wel (een stuk) eigen schuld. De wetgever spreekt in zo’n geval overigens tegenwoordig liever van ‘omstandigheden die voor risico van de benadeelde zijn’ (zie artikel 6:101 BW). De vraag, of dat anders wordt als de verhuurder bewijst dat zulk een fiets niet is te verzekeren was (waar ik me iets bij kan voorstellen), laat ik open omdat dat te veel voor speculatie open staat. Dit geldt ook voor de vraag of de verhuurder überhaupt wel zou moeten verhuren als hij wist dat het ding niet te verzekeren was.
Over één ding kunnen we het allemaal wel eens zijn. Als je de verhuurder vraagt om een specificatie die hij niet kan of wil verstrekken, dan zou ik ook (nog) niet betalen. En incassokosten betaal ik al helemaal niet. Een incassobureau inschakelen is soms zinnig maar dan alleen bij weigering tot betaling en niet bij het vragen om nadere inlichtingen. Los daarvan, dat incassobureau heb ik niet ingeschakeld dus als de verhuurder meent dat hij zijn vorderingen via een incassobureau wil innen, be my guest maar betaal dan ook zelf de rekening.
Als laatste wil ik kwijt dat als de studenten menen dat ze ten onrechte hebben betaald (en die stelling is te verdedigen, zie hierboven) beroep je dan op de materie van de onverschuldigde betaling (artikel 6:203 BW) en/of artikelen daar in de buurt. Laat dan overigens liever een deskundige voor je optreden die weet waar Abraham de mosterd haalt (advocaat, rechtsbijstandverzekeraar, bureau voor rechtshulp of medestudenten van de juridische faculteit).
Tot slot, overweeg een expertisebureau in te schakelen om de schade zelf vast te laten stellen. Daarbij hoef je niet eerst per se op een specificatie te wachten. Ik heb daar enige ervaring mee en heb zo’n donkerbruin vermoeden dat de schade dan opeens een stuk lager blijkt te zijn.
Den Haag
Frans den Oudsten
Aansprakelijkheidsdeskundige Frans den Oudsten - 07-01-’10 13:52